Voor het eerst in maanden stond er zaterdag weer een thuiswedstrijd op het programma. Dit was op zich al een goede reden om er veel zin in te hebben, maar dat koploper Vocasa de tegenstander was, maakte het extra leuk. Zeker omdat de eerdere wedstrijd in Nijmegen een boeiende pot was geweest met een 3-2 uitslag als resultaat.
Na de vele tegenslagen die we de afgelopen tijd op meerdere vlakken hebben moeten doorstaan, hadden we goede moed dat dit een ommekeer kon zijn. Hoe groot (of klein) is immers de kans dat het weer tegen zit?

“Jammer dat de set maar tot 25 ging”
Ondanks deze positieve vibe begonnen we de eerste set aarzelend. We kregen wel degelijk kansen, maar gingen hier knullig mee om en maakten onnodige fouten. Vocasa was scherp en benutte rallyballen direct met snelle aanvallen over zowel midden als buiten. Na een punt of 10 gespeeld te hebben en alweer een time-out rijker, leken we het gelukkig onder controle te krijgen. Met servicedruk kregen we het scoringspercentage bij Vocasa omlaag en maakten we vanuit de rally veel mini-breaks. De inhaalrace was daar, waarbij we de rest van de set de bovenliggende partij waren met een sterke opbouw. Punt voor punt kwamen we dichterbij, maar onze sprint kwam helaas te laat: jammer dat de set maar tot 25 ging.

Suzanne
Natuurlijk waren we teleurgesteld over het verlies in de eerste set, maar het niveau dat we op momenten neer konden zetten deed ons terugdenken aan ‘die goeie ouwe tijd’. Want met een jarige Suzanne (29!) en carnaval voor de deur is het al weer februari: een moment in het seizoen waarbij we normaal een (steady) hoog niveau neerzetten. Steady was het ook in de tweede set nog niet, maar de foutenlast ging omlaag. Het tussenliggende niveau was goed, waarbij het de heuse wedstrijd was geworden waar we op hoopten.

Sollicitatie op midden
Tsja, 2017 zou 2017 niet zijn als het zo rooskleurig bleef. In de knokpartij die voor elk punt ontstond, viel er helaas ook een slachtoffer: Roxanne raakte geblesseerd aan haar enkel en moest het veld verlaten. Na een korte invalbeurt door Marloes hielden we een sollicitatieronde waarbij toch het CV van ‘kleine’ Lotte de doorslag gaf en ze aangenomen werd als nieuwe midden! Aan haar inzet lag het zeker niet, maar de inwerkperiode bleek te kort en het team draaide niet optimaal. Ondanks dat we er het beste van probeerden te maken, ging de set verloren. In de vierde set kwamen we nog aardig dichtbij, maar dat ene extra puntje was ons niet gegund vandaag.

Wet van Murphy
Als dit seizoen een wetenschappelijk experiment betreft, dan bewijzen we nog maar eens dat de wet van Murphy echt bestaat. Maar we houden stug vol en hopen dat we eindelijk weer eens wat geluk aan onze zijde krijgen. Ondanks dat de uitslag misschien wat anders zegt, gaf deze wedstrijd juist wel weer vertrouwen in ons eigen kunnen. Daarmee kunnen we verder. Op naar volgende week!

Door: Angelique Remmers