Zondag 26-06-2016

Onder zware omstandigheden met veel modder werd zaterdag het Europees Kampioenschap Crosstriathlon voor afgewerkt in Zwitserland. De vele regen voor de wedstrijd zorgde, mede door de hoogteverschillen op het parcours, drassige/modderachtige alpenweiden en de smalle paden voor veel uitdaging.

Deze uitdaging werd aangegaan door Joep Staps(25), trainend bij het ‘RTC Tilburg’ van de triathlonbond. Hij verdedigde de Nederlandse kleuren in Vallée de Joux tijdens zijn debuut op de internationale crosstriathlon: 1500m zwemmen, 36km mountainbiken en ruim 10km hardlopen/crossen/trailrunning.

Ne een zware race waarin hij tijdens het zwemmen zijn zwembril bijna verloor, tijdens het mountainbiken tijdens een valpartij problemen met zijn schouder had en vervolgens op de gladde bemodderde hellingen de man met de hamer tegenkwam finishte Joep uiteindelijk na 3u17m48s als 27e bij de Heren Elite op het EK.

Wat hij zelf na de race vertelde:

Zwemmen (1500m)
“Als duatleet was veel nieuw voor me: zwemmen met wetsuit, opstellen voor het zwemonderdeel, de zwemstart. Na een redelijk goede start lag ik na 150m midden in het veld, toen door onervarenheid mijn zwembril van mijn gezicht werd geslagen in de zwemgroep. Ik probeerde tactisch te zwemmen zonder al te veel krachten te verspillen en goed te positioneren in een groepje. Doordat ik mijn zwembril opnieuw moest zetten mistte ik de aansluiting met de groep, zeker omdat mijn zwembril steeds volliep met water. Na 750 meter kwam ik in een groep met de snelste vrouwen terecht. Ik besloot in deze groep te blijven zwemmen. De wissel ging best goed, mijn wetsuit was snel uit: het visualiseren van de wissel zorgde samen met een wisseltraining dat ik toch wat ervaring had in het wisselen.”

Mountainbiken (36km)
“Tijdens het fietsonderdeel haalde ik al snel zo’n 10-15 atleten in. Dat ging lekker, dacht ik nog! Ik merkte dat het pittige parcours met veel modder veel kracht kostte om hard te rijden, maar het lukte me wel. Ondanks eten en drinken op de korte vlakke stukken merkte ik na één ronde (van 18km) dat ik steeds minder energie kreeg. Na een erg pijnlijke val op mijn schouder tijdens een gladde afdaling was het beste er definitief af. Ik kon nog aanpikken bij een groepje, maar bovenaan een steile klim raakte ik, mede door een stuurfout van een andere atleet de aansluiting kwijt, en moest ik meer en meer vechten tegen de elementen. Ik ben als wegatleet wedstrijden tot 2 uur gewend, waar deze wedstrijd 3 uur en een kwartier duurde. Het crossaspect, de modder en het vele klimmen en dalen waar je ook nog erg goed moest opletten voor stenen, kostte me veel kracht en energie.”

Crossloop (10km)
“Na een snelle wissel begon ik het afsluitende looponderdeel vol goede moed om de verloren posities weer goed te maken. Ik verwachtte als wegatleet meer snelheid te hebben dan de pure crossatleten. De eerste 500m lukte dat goed, maar daarna zakte mijn tempo al toch terug. Ik was gewoon te vermoeid en mijn lichaam is nog niet voldoende voorbereid op zulke lange krachtsinspanningen. De twee ronden van ieder 5km lopen gingen na zo’n 2km stijl omhoog. Hardlopen was op door de modder op sommige stukken niet mogelijk omdat het te glad was. Je schoof op één stuk soms gewoon 5 meter naar beneden. Na de eerste loopronde was het echt overleven en zorgen dat ik heelhuids zou finishen. Helemaal zwart van de modder ben ik enigszins teleurgesteld na de zware race gefinisht.”

Voor Staps was dit EK een wedstrijd om ervaring op te doen en te ervaren hoe hij ervoor staat in het internationale veld en om te bekijken of hij zich naast (of in plaats van) duatlon ook in de crosstriatlon wil specialiseren. Na de 12e plaats op het EK Crossduatlon (Run-Bike-Run) viel deze 27e plek hem iets tegen. Staps vond het een mooie maar zware ervaring en zal in overleg met zijn trainer en de bondscoach bespreken of en hoe zijn debuut op deze EK Crosstriatlon een vervolg krijgt.